Twaalf jaar geleden kreeg tv-presentator Marc de Hond (37) een dwarslaesie na een operatie aan een tumor in zijn ruggenmerg. Hij schreef er het boek ‘Kracht’ over en toerde langs theaters met zijn solovoorstelling ‘Scherven Brengen Geluk’. Die was zo succesvol, dat hij in september in reprise gaat.

Je noemde jezelf ooit de piloot Baksteen van de gehandicaptenwereld. Waar Benno Baksteen opdraaft in tv-programma’s als er iets mis gaat in de luchtvaart, is dat bij jou het geval bij handicaps. Wat vind je daarvan?

‘Dat vind ik niet zo gek, ik weet ontzettend veel over handicaps en ken veel mensen met een handicap. Uit het revalidatiecentrum, maar vooral uit de Paralympische wereld. Sinds ik mijn dwarslaesie heb, ben ik rolstoelbasketballer. In het begin had ik wel een regel: voor elke keer dat ik op tv was vanwege m’n handicap, wilde ik het tien keer over iets anders hebben. Dat hield ik bij. Qua saldo redde ik dat makkelijk. Tot vorig jaar presenteerde ik bijvoorbeeld de Rekenkamer, waar het helemaal niet over mijn rolstoel ging, maar je zag ‘m wel. Ik vind het leuk en belangrijk om over handicaps te praten, wie weet hebben anderen er steun aan. Mijn doel is om de Jack van Gelder van de Paralympische sport te worden, als alles meezit ga ik volgend jaar voor de NOS de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro verslaan.’

Hoe lang duurde het voordat je zo open over je handicap kon praten?

‘Zo’n vier jaar. Het was in mijn geval namelijk onzeker of het onomkeerbaar was. Vanuit het ziekenhuis ging ik het revalidatiecentrum in met het doel te herstellen. Ik weigerde mee te gaan in de gelatenheid van sommige anderen daar. Die waren blij als er een keer een fysiotherapeut ziek was en een training niet doorging. Ik baalde dan als een stekker. Voor anderen sloot ik me volledig af. Alleen mijn familie liet ik toe, we hebben in die tijd aardig wat potjes Kolonisten van Catan gespeeld. In de vier maanden dat ik daar zat, werd duidelijk dat mijn handicap blijvend is. Natuurlijk frustreert dat enorm, maar het was frustreren of accepteren. Toen ging de knop vrij snel om.’

Hoe pakte je je leven weer op?

‘Voor mij is het heel natuurlijk om te kijken naar wat ik nog wel kan en niet naar wat ik niet kan. Vervolgens bleken allerlei dingen, waarvan ik in eerste instantie dacht ze nooit meer te kunnen doen, juist mogelijk: tv-presentator worden, een theatershow maken, topsport bedrijven. Vroeger was ik voetbalkeeper, nu ben ik rolstoelbasketballer en blijkt dat ik in die sport op hoger niveau kan presteren dan me in het voetbal ooit gelukt zou zijn. Ik loop heus een hoop mis, maar dankzij mijn dwarslaesie zijn wél allemaal gave dingen op mijn pad gekomen. Veel mensen zeggen: ‘Wat knap hoe jij ermee omgaat’. Maar het zit in ons allemaal om met tegenslag om te kunnen gaan. Alleen hadden onze voorouders veel meer met tegenslag te maken. Vroeger was het een survival of the fittest, nu houden we de zwakkeren ook in leven. Ik had eigenlijk af moeten vallen, maar ik word nu ook gewoon tachtig. Uiteindelijk is het een sudoku in je hoofd waarin je zelf invult hoe je tegen dingen aankijkt. En natuurlijk kan het een dag te veel pijn doen en allemaal kut zijn. Dat hoort erbij.’

Biografie Marc de Hond

Wie: Marc de Hond (37), woont in Amsterdam met zijn vriendin, meerkampatlete Remona Fransen
Werk: Marc is vooral bekend van zijn dj-werk bij 3FM (1999-2006), het presenteren van ‘De Rekenkamer’ (2012-2014) en zijn boek ‘Kracht’ over zijn dwarslaesie. Daarnaast zet hij zich onder andere in voor Liliane Fonds. Deze stichting zet zich als 35 jaar in voor kinderen met een handicap op de armste gebieden ter wereld. Marc is de zoon van opiniepeiler Maurice de Hond.